คำคม ข้อคิดดีๆ .. จากหลากหลายนักปราชญ์
1. "ใช้ชีวิตให้เสมือนว่าพรุ่งนี้ท่านจะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว เรียนรู้ให้เสมือนว่าท่านจะอยู่ในโลกนี้ต่อไปไม่มีวันสิ้นสุด" ...มหาตมะคานธี...
2. "สามคนเดินมา ต้องมีคนหนึ่งที่เป็นครูเราได้" ...ขงจื้อ...
3. "ความรักเป็นสิ่งมีค่า แต่สิ่งที่มีค่ามากกว่าความรักนั้นมีอยู่" ...พระมหาวีระพันธ์ ชุติปัญโญ...
4. "ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถมองเห็นคิ้วของตัวเองได้" ...ขงเบ้ง...
5. "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว" ...พุทธสุภาษิต หมวดธรรมเบื้องต้น
6. "กรรมชั่วของตน นำตนไปสู่ ทุคติ" ...พุทธสุภาษิต หมวดกรรม...
7. "บรรดาการงานของมนุษย์ก็เพื่อปากของเขา แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่รู้จักอิ่ม" ...คัมภีร์ไบเบิ้ล ปัญญาจารย์ ...
8. "สิ่งที่ดีและสวยงามที่สุดในโลกมองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้แต่จะรู้สึกได้จากหัวใจ" ...Helen Keller กวีชาวอเมริกัน...
9. "สิ่งที่ได้มาเปล่าคือความเฒ่าชรา สิ่งที่ต้องแสวงหาคือคุณค่าของชีวิต" ...หลวงปู่จันทร์ กุสโล...
10. "อยู่ใต้ฟ้าเดียวกันก็จริง แต่คนเราเห็นขอบฟ้าไม่เหมือนกัน" ...Konrad Adenauer กวีชาวเยอรมัน... >
>
> คำคมสอนใจ
มีหญิงชราผู้หนึ่งซึ่งมีลูกสาวอยู่ 4 คนด้วยกัน ลูกสาวของนางนั้นแต่งงานออกเรือนไปจนมีลูกมีเต้ากันทุกคนแล้ว ครั้นพอถึงปีใหม่ หญิงชราคิดถึงลูกๆหลานๆของนางมาก เพราะลูกทั้งสี่ไม่เคยพาหลานมาเยี่ยมเยียนผู้เป็นยายบ้างเลย นางจึงให้เพื่อนบ้านไปช่วยตามลูกๆ มาพร้อมหน้าพร้อมตากันในวันปีใหม่ โดยหญิงชราก็รีบเข้าครัวปรุงอาหารอย่างดีมาเลี้ยงต้อนรับ ครั้นเมื่อหญิงชรานำอาหารจานสุดท้ายมาวางที่โต๊ะนางก็เอ่ยขึ้นว่า “เอาล่ะ กินอาหารกันได้แล้วจ้ะ” หญิงชรานั่งลงยังไม่ทันที่จะหยิบช้อน ลูกสาวทั้งสี่ของนางก็รีบแย่งกันตักกับข้าวใส่จานลูกของตนอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดอาหารก็หมดลง หญิงชรายังไมได้ตักกับข้าวเลยแม้แต่สักช้อนเดียวเลย ครั้นเมื่อถึงมื้อเช้าเหตุการณ์ก็เป็นไปเช่นเดิมอีก หญิงชรารู้สึกขมขื่นและหดหู่หัวใจเป็นยิ่งนัก ครั้นเมื่อถึงมื้อเย็นวันนั้นทันทีที่หญิงชรานำกับข้าวจานสุดท้ายมาวางบนโต๊ะ นางก็มิเอ่ยออกมาว่าให้เริ่มกินอาหารกันได้ แต่หญิงชรารีบเทกับข้าวแต่ละอย่างใส่ลงในจานข้าวของลูกสาวทั้งสี่ของนางจนหมดสิ้น ลูกสาวทั้งสี่เห็นเช่นนั้นก็งุนงนยิ่ง ลูกสาวคนโตจึงเอ่ยถามแม่ของตนว่า “ทำไมแม่ทำเช่นนี้” หญิงชราจึงเอ่ยขึ้นว่า “พวกเจ้ายังรู้จักที่จะรักและเป็นห่วงลูกของเจ้าได้ ตัวแม่นั้นก็เป็นแม่คนหนึ่งเหมือนกัน แม่ก็อยากที่จะรักลูกของแม่บ้าง อยากที่จะให้ลูกของแม่ได้กินมากๆ ได้กินอิ่มๆ บ้างนะสิ” เมื่อได้ฟังเช่นนั้นลูกสาวทั้งสี่ของหญิงชราก็พากันก้มหน้าด้วยความละอายใจและสำนึกผิด นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : คนเราควรจะนึกถึงหัวอกของผู้อื่นและคนผู้เป็นแม่นั้นเมื่อมีลูกก็ควรที่จะย้อนคิดไปถึงผู้เป็นแม่ของตน มิใช่คิดแต่จะมีหน้าที่เลี้ยงลูกของตนเองเพียงอย่างเดียว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น